kan damlalarından şiirler silmeli tüm hikâyeleri

                 

en güzel şiirler, şairleri tarafından yakılmalı.

en güzel dizeler, kalem sahipleri tarafından çizilmeli.

en güzel hikâyeler, anlatıcıları tarafından terk edilmeli.

                 

kan ağlamalı gözler,

kurumalı dudaklar,

ve sökülmeli kaderin ipleri.

sökülmeli yürekten, zihinden ve düşten.

yok olmalı tüm olasılıklar.

gök akmalı yere,

irin yağdırmalı bulutlar.

                 

en güzel şiirler, şairleri tarafından terk edilmeliler.

böylece en güzel şiirler kağıtlardan uçup giderler.

verilen tüm adaklar geçer yerlerine.

ve ruh dengesini bulur bir gecede.

                 

ve işte şairin kelimelerinde hâlen bir umut var acizce.

oysa tanrıya bırakılmalı bir mucize dokunuşu,

büyüler koca bir kandırmacadan ibaret,

hâlâ anlayamadın mı kelimelerin cambazı?

kartların ters düz olmadı mı?

anlamaktan aciz misin?

kalbin yine kapandı mı?

                 

ne diyorduk?

şairler, yakmalı tüm yazdıklarını.

külleri de suda boğmalı,

suyu ise ateşle yakmalı.

ve nihayetinde her şeyi geride bırakmalı.

son anı, çekip çıkması olmalı.

ve dualara kucak açmalı.

böylece sadece kaderle bir olmalı.

zarın altısı bitince,

yedi gökten inmeli.

ve işte bu gece,

yedi tamamlıyor varlığı.

                 

ve yakıyorum tüm satırları.

ben ruh(n)un cadısı.